امامى هم لقب داشته ، چون در اوائل امر كه در اصفهان بوده در محله درب امام ، منزل داشته و به طورى كه استاد تهرانى نقل كرده‌اند از اجازه علامه مجلسى مورخ 1107 كه براى او نوشته معلوم مىشود كه ولادت شريف در اصفهان بوده ; زيرا كه درباره او چنين نوشته « أبو الحسن العاملي أباً ، الاصفهاني مولداً ، الغروي موطناً ، ابن ذي المفاخر ، الشيخ محمد طاهر ابن الشيخ عبد الحميد ابن العالم العامل التقي الشيخ موسى بن علي بن محمد بن عتيق ، رضوان مليك الحمد الشيخ معتوق ابن عبد الحميد الفتوني النباطي العاملي النجفي » ( 1 ) . نگارنده گويد : از اين اجازه و اجازه‌هاى ديگر شريف معلوم مىشود كه در نياكان او جمعى از دانشمندان بوده‌اند . و همچنين استاد تهرانى مى نويسد « نخستين كسى كه براى او اجازه نوشت علامه مجلسى در 1096 ، سپس شيخ قاسم بن محمد كاظمى و شيخ محمد حسين ابن حسن ميسى در 1100 و شيخ صفى الدين بن فخر الدين طريحى در ربيع الاول 1110 و شيخ عبد الواحد بن محمد بن احمد بورانى در شوال 1103 و دائى او مير محمد صالح خاتون آبادى در اوائل محرم 1107 و حاج محمود ميمندى اواخر محرم 1107 و مجدداً علامه مجلسى در 1107 » ( 2 ) . نگارنده گويد : از جمعى ديگر اجازه داشته كه در روضات الجنات مذكوراند از آن جمله جدّ اعلى ، اما چون استاد اجازه‌هاى آنان را نديده نامشان را نبرده است . آنگاه استاد تهرانى چنين افزوده است « به طورى كه در لؤلؤة البحرين مذكور

--> ( 1 ) و ( 2 ) الكواكب المنتثرة : 174 .